Wat schreven wij in oktober 2008? Welke versterkingen komen eraan?Welke spelers komen er elders vrij?Hoeveel geld is er te besteden? Schimmige speculaties doen de ronde…

Waar ik in ieder geval veel minder waarde aan hecht, zijn de uitslagen van de oefenwedstrijden.

Dit is het gevolg van het ooit jeugdig enthousiasme , wat ik kreeg, toen FC Den Haag in de voorbereiding op het seizoen 1983-1984 een paar supah-wedstrijden speelde…

Natuurlijk is alles wat vroeger gebeurde als kind veel mooier, grootser en indrukwekkender (zelfs bij het horen van de Caballero door de speakers raakte ik al opgewonden) , maar ik meende toch, na het zien van deze krachtmetingen tegen eredivisieclubs,  dat het heel raar zou moeten lopen, als wij dat jaar geen kampioen zouden worden…

We hadden net een drama-jaar achter de rug en de grond op de zuid-zijde  in het Zuiderparkstadion smeulde nog na van de tribune brand van niet lang daarvoor.

Het mooiste was eigenlijk het geel-groene adidas-shirt met Hotelplan erop- en natuurlijk die speaker reclames dus.

Goddomme, wat zou ik een moord doen om dat fantastische tricot nog eens in mijn bezit te mogen hebben (HCF-mercandising? Sla je slag!) , maar misschien moet ik het maar eens gewoon bij John van Zweden in de zaak van de muur trekken en een stukje behang op het overgebleven stukje plakken.

Deze behangpooier – die in deze jaren als actief keeper zich graag Dido (Havenaar- oud keeper FC Den Haag) liet noemen-  zal het mij niet eens kwalijk nemen; hij weet wat clubliefde is…

F.C.Den Haag speelde dus in de kelder van het betaalde voetbal en trad aan in de voorbereiding tegen het toen zeer ambitieuze PEC Zwolle.

Deze club uit het ‘Den Haag van Overijssel’ had net de keeper met de meeste bijnamen en de Jeroen Verhoeven van de jaren tachtig, Piet Schrijvers, aangetrokken .  

Tevens had de  plaatselijke weldoener met zijn bruinlederen poeplap staan zwaaien en en-passant nog even de immer goed gekapte international John Rep gekocht. Beide elftallen betraden het veld. De wedstrijd begon.

Alleen de west-tribune was redelijk gevuld en op de staantribunes van de noordzijde stond er ook nog een plukkie.

Veel lawaai was er al niet, maar de monden van de aanwezigen vielen open van verbazing.

Wie was toch die blonde aanvaller met die Adrie Koster-coupe, die al die jongens in dat groene Zwolse shirt met Dr Schupp erop, helemaal  zoek speelde?

Na enkele dagen volgde weer een wedstrijd tegen een gerenomeerde eredivisie-club; de FC Utrecht. 

In die tijd een zeer goed team en ik was benieuwd of FC Den Haag een vervolg kon geven aan de eerdere overwinning op PEC Zwolle.

Weer was er die spits die uitblonk. Zijn naam was inmiddels bekend en hij had als jongeling al aan het grote werk geroken bij AZ-67.

Hij was jong, snel en zeer doelgericht en het kon niet anders of deze ster moest de redder van Den Haag worden, want ook FC Utrecht werd het (Zuider)park uitgejaagd met een kansloze nederlaag…

Na twee overwinningen, 4-3 en 2-0, en vier goals van onze debutant, had ik stiekem al liggen dromen over een kampioenshuldiging in de Javastraat.

De competitie begon en zo mooi als  de voorbereiding was, zo teleurstellend was dat jaar zelf.

Een van de weinige lichtpuntjes was het aantrekken van de Engelse spits John Linford, die in zijn debuut tegen FC Eindhoven meteen een hattrick scoorde.

Behalve een plaag in het veld, was deze Linford ook een plaag voor kroegbazen, want deze Engelse stormram lustte er wel meer dan een.

Mede daarom is hij zelf dan ook maar een kroeg begonnen na zijn actieve voetbal carriere…

John Linford werd gehaald om goals te maken en slaagde daar aardig in, in tegenstelling tot onze superspits van de voorbereiding. Sterker nog, hij speelde niet eens!!!

Wat de reden is geweest, dat deze West-Friese spits in Den Haag daarna nooit meer heeft kunnen laten zien, wat ik in die eerste wedstrijden zag, is mij een raadsel…

Waren de verwachtingen te hoog? Kon hij zich moeilijk aanpassen aan de Haagse cultuur? Was hij blessuregevoelig? Had hij liggen scharrelen met de vriendin van de materiaalman?

In 1983 was ik ervan overtuigd dat iedereen, 26 jaar later, zijn naam nog steeds zou kennen ,

 maar ik denk dat desbetreffende speler er vreemd van zou opkijken als hij verneemt dat een of andere leipo op dit moment een stukje over hem schrijft

 op een ADO Den Haag – supporterssite…

Misschien komt er nog een berichtje van iemand of misschien wel van hem zelf, hoe het hem verder is vergaan en wat en waar het misging…

Het is voor de spelers die op dit moment uitblinken in de oefenperiode  te hopen dat het met hun carriere beter afloopt dan deze oud-speler.

Jammer genoeg was zijn voetbal carriere net zo kleurloos als zijn achternaam …… Fokke Zwart.

Bron: HCF website – 20-10-2008