Ons oog viel op een duidende column in de Volkskrant waarin weer eens pijnlijk duidelijk gemaakt wordt hoe er in dit land over de voetbalsupporters gedacht wordt:

Je zult voetbalsupporter zijn. Berg je dan maar. Arme kerel, ja kerel, want de vrouw gedraagt zich gemiddeld gesproken nu eenmaal beter in het openbaar. Leve de vrouw, sowieso.

Burgemeester Aboutaleb had veel voetbalsupporters gezien op de Coolsingel, toen hij tot de pers sprak na de rellen van vrijdag in Rotterdam. Ook voetbalsupporters van andere clubs, trouwens.

In Nederland volgen acht miljoen mensen het voetbal een beetje tot serieus, van wie 200 duizend een seizoenkaart hebben. Een kleine minderheid van al die voetbalsupporters gedraagt zich soms gewelddadig, terwijl het dan lang niet altijd terecht is om de relatie met een voetbalclub te leggen.

Door dé voetbalsupporter te criminaliseren doe je duizenden voetbalsupporters tekort.

Jarenlang is relatief weinig gebeurd in en rond de stadions, maar nu, in coronatijd, gaan de remmen los, bij de jeugd vooral, bij jongens met name. Zou de voetbalsupporter opeens een ander, gewelddadig wezen zijn, of is de geest uit de fles? Iemand heeft de cocktail van jarenlang borrelende maatschappelijke onvrede die op de rand van de tafel stond omgestoten en het gif verspreidt zich als een olievlek. Urk, Roermond, Stein, de Schilderswijk, Brussel. Op zoveel plekken was het onrustig. De neiging is iets te sterk om te zeggen: type voetbalsupporter. Je kunt hoogstens stellen dat voetbalsupporters de geoefende voorlopers zijn van de onvrede.

De stadions gingen weer voor een tijdje dicht, vanwege het oplaaiende virus. Dat gebeurde niet op advies van het OMT, maar het was wel lekker voor de leiders van het land om dat voetbal even aan te pakken met al zijn ongein. De voetbalsupporters hebben het verpest voor zichzelf, althans, die minderheid voor de meerderheid. Nu alles dicht is, steekt een kern van relschoppers buiten het stadion vuurwerk af of gooit het naar binnen, en in een enkel geval breken ze zelfs in. Ze zijn laf, want ze zijn onherkenbaar, maar het is vooral op drift geraakte jeugd.

Ik hoorde deze week het verhaal van een apotheker, die een webinar met huisartsen volgde. Er waren twee belangrijke thema’s in de spreekkamer: het eerste was de start van de campagne met de boosterprik. Het tweede was de ontregeling van de jeugd, de grote psychologische problemen omdat hun leven totaal op zijn kop staat sinds corona, omdat ze zich al tijden beknot voelen en de radeloosheid onderhand toeslaat.

Wij ouderen, wij die alles al hebben ontdekt, wij houden het best nog even vol zo. Maar zij, de jongeren, zien tijd die nooit terugkomt door hun vingers glippen, met weer een winter binnen zitten op komst. Dat is geen vrijbrief voor geweld, integendeel, maar je ziet het ook gewoon als je over straat loopt. Het groeiende wantrouwen, het korte lont, het wijzen naar elkaar.

Eigenlijk ben je elke dag dankbaar dat je eigen bloedjes van kinderen hun onvrede dapper verdragen. Het is vreselijk, dat rellende volk, maar het hoort helaas ook bij deze tijd van groeiende tweedeling, van vervlogen vrijheid, van groeiend en gevaarlijk wantrouwen in de overheid.
Blijven roepen dat de relschoppers vooral voetbalsupporters zijn, is ridicuul.

Aldus columnist Willem Vissers van de Volkskrant.

 

 

Openstaand
  • Aandelen transfer

  • Aftreden huidige bestuur & directie
  • Toekomstvast plan
Voltooid
  • Nieuwe koper vinden

  • Licentie veiligstellen
  • Begroting geaccordeerd krijgen

Dit artikel delen? Kies uw favoriete platform.

Commentaren

Artikel commentaren

Om commentaar te kunnen geven op een artikel op de site dient u zich aan te melden. Reageer normaal! Afzeiken of scheldpartijen worden niet getolereerd.

Gerelateerde artikelen

Als je dit artikel interessant vindt, bekijk dan ook eens deze artikelen.

Home pagina